2' διάβασμα
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
Άλλοι αντίλαλοι, επιβλητικοί, αόρατοι, κατοικούν στον κήπο, έγραφε πριν χρόνια ο Τ. Σ. Έλιοτ, προσκαλώντας μας να τους ακολουθήσουμε, γιατί ο παρελθών και ο μέλλων χρόνος δείχνουν πάντοτε το παρόν.
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
Κοιτάς τον τοίχο απ' έξω, μόνο το τελείωμά του βλέπεις από εδώ κάτω -και μερικά κλαριά. Μπορείς μόνο να νιώσεις το φως που μπαίνει και να φανταστείς πως στην άλλη πλευρά αυτού του τοίχου υπάρχουν μικροί κήποι περίκλειστοι, εσωτερικοί και εσωστρεφείς. Γαλήνιοι κρυφοί μικρόκοσμοι, μυθικοί και μαγεμένοι, σπαρμένοι με εκπλήξεις και θαυματουργίες. Απομονωμένοι από το περιβάλλον τους με τη στενή τους διαμόρφωση, οι κήποι αυτοί γίνονται ζωντανοί χαρακτήρες διαφορετικών μεγεθών και διαθέσεων: άλλοτε κραυγαλέοι και υπερβολικοί, άλλοτε περιορισμένοι και λιτοί. Σε ένα είδος ονειρικής παρειδωλίας, αυτά τα δείγματα της φύσης αποκτούν προσωπικότητα και μας δίνουν μια γεύση από τη ζωή των κατοικούντων.
Συμβολίζουν τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας και σηματοδοτούν τη μεταμόρφωση μέσω της ευαλωτότητας, ενώ παράλληλα διατηρούν μια αίσθηση προσωπικού χώρου.
Εκεί που οι πραγματικότητες εισβάλλουν η μία στο έδαφος της άλλης, εκεί που εκβάλουν τα ρυάκια των αναμνήσεων και των παρορμήσεων, ένα φορτισμένο λόκους κρησφύγετο και τόπος απόσυρσης. Εκεί που οι λέξεις αλληλεπιδρούν με αυτό που δεν μπορεί να λεχθεί, εκεί που προκύπτουν συνομιλίες άλλου είδους - ακόμη και συγκρούσεις - καθώς από τη μια πλευρά υπάρχει το αδιαμφισβήτητο, το αρχέγονο και το ανεφάρμοστο και από την άλλη, το διαμεσολαβημένο, εξορθολογισμένο και παρατηρούμενο - ελκόμενα το ένα προς το άλλο σε αυτόν τον οριοθετημένο χώρο, τον επεξεργασμένο μέσω νοητικών εξωραϊστικών επεμβάσεων σε αυτές τις κατακερματισμένες αναμνήσεις.
Είναι το σημείο όπου ο παρατηρητής κινείται μεταξύ της κίνησης και της στάσης, μεταξύ του διαχωρισμού και της ένωσης, μεταξύ του τι είναι πραγματικό και του τι είναι εφικτό, μεταξύ του ορατού και του αληθινού. Πρόκειται για μια κίνηση προς μια απίθανη σύνθεση της αφύπνισης της ζωής και της φαντασίας... γιατί η φαντασία συντίθεται από γνωστά υλικά και δεδομένες πληροφορίες οι οποίες αναδιατάσσονται ανάλογα με τις ικανότητες του καθενός, τις επιρροές του, τις γνώσεις, τη διορατικότητά του.
Από αυτή την άποψη, η μια φωτογραφία οριοθετεί (και αποτελεί) την περιοχή, τον τόπο και ένα φανταστικό πεδίο, όπου τα παράδοξα, πολιτιστικοί μύθοι, προσωπικές εικόνες και απροσδόκητες αντιπαραθέσεις μπορούν να συνυπάρξουν. (Κ. Λ.)
Other echoes, dignified, invisible, dwell in the garden, wrote T. S. Eliot years ago, inviting us to follow them, because the past and the future always reveal the present.
You look at the wall from the outside, only its top is visible from down here—and a few branches. You can only feel the light coming in and imagine that on the other side of this wall there are small enclosed gardens, internal and introverted. Serene hidden microcosms, mythical and enchanted, strewn with surprises and wonders. Isolated from their surroundings by their narrow configuration, these gardens become living characters of different sizes and dispositions: sometimes flamboyant and excessive, sometimes restrained and austere. In a kind of dreamlike pareidolia, these samples of nature take on personality and give us a glimpse into the lives of the inhabitants.
They symbolize the boundaries between reality and fantasy and mark transformation through vulnerability, while maintaining a sense of personal space. Where realities invade each other's territory, where streams of memories and impulses flow, a charged locus, a refuge and place of retreat. Where words interact with the unspeakable, where conversations of a different kind arise—even conflicts—as on the one hand there is the indisputable, the primordial, and the inapplicable, and on the other, the mediated, rationalized, and observed—drawn toward each other in this delimited space, processed through mental embellishments to these fragmented memories. It is the point where the observer moves between movement and stillness, between separation and union, between what is real and what is possible, between the visible and the true. It is a move towards an improbable synthesis of life's awakening and imagination... because imagination is composed of known materials and given information that is rearranged according to each person's abilities, influences, knowledge, and insight.
In this sense, one photograph defines (and constitutes) the area, the place, and an imaginary field where paradoxes, cultural myths, personal images, and unexpected juxtapositions can coexist.
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 | |||
📸© Κ.Λ.
|
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
επιμέλεια-κείμενο: Κάππα Λάμδα
© periopton
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ' οιονδήποτε τρόπο χρήση/αναπαραγωγή/ιδιοποίηση
του παρόντος άρθρου (ολόκληρου ή αποσπασμάτων)
των εικόνων συμπεριλαμβανομένων
%20(%C2%A9%20Martin%20Parr%20%20Magnum%20Photos).webp)
