2' διάβασμα
σημείωμα καλλιτέχνη:
Αυτή η ενότητα είναι ένας αλληγορικός διαλογισμός για τον κύκλο της μνήμης, της εμφάνειας και της λήθης. Εικόνες που θυμίζουν αποσταθεροποιημένη ιεράρχηση υποκειμένου-θέματος. Είναι η διαδικασία της αντικειμενοποίησης και τροποποίησης του ανθρώπινου σώματος εσκεμμένα —μια δυναμική αφαίρεση που καταγράφει την υπερβολή και την ειδοποιό αλλαγή. Η παραστατικότητα ξεκόβει από τις εικόνες και το προφανές. Τα πρόσωπα εμπνέουν έτσι την αίσθηση ότι δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζεις αυτούς τους Άλλους για να τους αναγνωρίσεις μέσα σου, σαν σε καθρέφτη. Κάτι ξεφεύγει από την κοινωνική ταυτότητα για να αγγίξει μια πιο καθολική εμπειρία της ανθρώπινης παρουσίας.
Τα επικαλυπτόμενα και αλληλοσυνδεόμενα επίπεδα χρώματος διαμορφώνουν το σύνολο ή μέρος ενός ευρύτερου, αναγνωρίσιμου θέματος∙ έτσι, το κάθε έργο αναπτύσσει μια συμπαγή, συνεκτική ουσία που προσδίδει στην επιφάνεια μια αίσθηση σταθερότητας, καθώς μετατοπίζεται από το οικείο στο παράξενο με έναν τρόπο που φαίνεται να ξεφεύγει από τις λέξεις και την αφήγηση. Ο χώρος, από την πλευρά του, γίνεται μια συνηθισμένη στιγμή στη ζωή. Η σκηνή θα μπορούσε να είναι κοινότοπη και φευγαλέα, αν δεν υπήρχε η μετουσίωση του αρχετυπικού της χαρακτήρα. Η πραγματικότητα φλερτάρει ξαφνικά με το ιερό, καθώς τα σώματα εκπέμπουν μια πολύχρωμη αύρα και οι πόζες τους προκαλούν τόσο εσωστρέφεια όσο και περισυλλογή.
Κάθε εικόνα συνιστά εν μέρει τοπίο, εν μέρει αφαίρεση και περιπαικτικό σχόλιο∙ προβολές εκτός εστίασης που περιέχουν σιλουέτες, οι οποίες θυμίζουν δραστηριότητες και συνευρέσεις ανθρώπων. Είναι η ασάφεια της κατάληξης, η στιγμή της μετατροπής, η καθοριστική κίνηση, οι εικόνες ενδιαμέσως. Οι περιδινήσεις ασαφών, διαφανών χρωμάτων αποκαλύπτουν έναν κόσμο που έχει συλληφθεί στο παρελθόν και αποτυπώνεται και στο παρόν, μοιάζοντας με συνεχή μοναδικότητα και επανανασύσταση, σαν ένας επαναλαμβανόμενος οπτικός βρόχος που προαναγγέλλει αυτή τη λεπτή αλληλεπίδραση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού… αυτού του ενδιάμεσου χώρου όπου κυκλοφορούν τα συναισθήματα. ✍ Κ. Λ.
artist's statement:
This series is an allegorical meditation on the cycle of memory, epiphanic presence, and oblivion. Images evoking a destabilized subject-object hierarchy. It is the process of intentionally objectifying and commodifying the human body —a dynamic abstraction that captures excess and specific change. Figuration breaks away from images and the obvious. The faces thus inspire the feeling that it is not necessary to know these Others to recognize them within yourself, as if in a mirror. Something escapes social identity to touch a more universal experience of human presence.
The overlapping and interlocking layers of color shape the whole or part of a broader, recognizable subject; thus, each work develops a compact, cohesive substance that lends the surface a sense of stability, as it shifts from the familiar to the uncanny in a way that seems to escape words and narrative. Space, for its part, becomes an ordinary moment in life. The scene could be commonplace and fleeting, were it not for the sublimation of its archetypal character. Reality suddenly flirts with the sacred, as the bodies emit a colorful aura and their poses evoke both introversion and contemplation.
Each image constitutes partly landscape, partly abstraction and playful commentary; out-of-focus projections containing silhouettes that recall human activities and gatherings. It is the ambiguity of the outcome, the moment of transformation, the defining movement, the images in-between. The swirls of hazy, transparent colors reveal a world captured in the past and imprinted in the present, resembling a continuous singularity and reconstitution, like a repeating visual loop that heralds this subtle interplay between interior and exterior… this intermediate space where emotions circulate.
| ‘l’ après-midi d’un faune’ (after Adolf de Meyer) 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
![]() |
| ‘Dulcinea’ (after Marcel Duchamp) 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
![]() |
| ‘Étant donnés’ (after Marcel Duchamp) 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
![]() |
‘Le Sommeil’ |
![]() |
| ‘Odalisque’ (after Florine Stettheimer) 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
![]() |
| ‘sleeping Bacchante’ (after Károly Lotz) 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
![]() |
| 'Uncertainty' 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
ⓘ πληροφορίες για διαστάσεις-αντίτυπα-τιμή
κατόπιν αιτήματος
επιμέλεια-κείμενο-εικόνες: Κάππα Λάμδα
© periopton
ⓘ Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ΄οιονδήποτε τρόπο αναδημοσίευση/χρήση/ιδιοποίηση
εικόνων και κειμένου ή μέρους τους (αυτούσιων ή τροποποιημένων)
καθώς και η χρήση της βασικής σύλληψης του έργου,
των προτεινόμενων σαφών εικαστικών λύσεων,
όσο και των επιμέρους (σε χώρο και έννοια) ιδεών.








