signa temporum, ars temporis _ ο δρόμος του προσκυνητή

Σημείωμα του καλλιτέχνη:

Πώς γίνεται εγώ, αυτό που είμαι εγώ,

να μην υπάρχω πριν να υπάρξω,

και κάποτε εγώ, αυτό που είμαι εγώ,

αυτό που ήμουν να μην είμαι πια;

- Πίτερ Χάντκε από το «Τραγούδι της παιδικής ηλικίας»

Η ενότητα φωτογραφιών «Ο δρόμος του προσκυνητή» γεννήθηκε μέσα από μια εσωτερική, σχεδόν υπαρξιακή ανάγκη επιστροφής. Αποτελεί το απόσταγμα μιας μακράς, βιωματικής προσκυνηματικής πορείας σε αναζήτηση μνημείων – όχι εκείνων των επιβλητικών τοπόσημων που διεκδικούν την αιωνιότητα, αλλά των ταπεινών, καθημερινών ιχνών ενός παρελθόντος που χάνεται αθόρυβα. Για μένα, αυτή η περιπλάνηση λειτούργησε ως ένα πνευματικό προσκύνημα σε αμυδρές μνήμες που επιζούν ακόμα, μια απόπειρα να συνομιλήσω με την αύρα πραγμάτων και τοπίων που ο χρόνος απειλεί να παραδώσει στη λήθη. Στο επίκεντρο αυτής της αναζήτησης βρίσκονται στοιχεία που η βιασύνη του σύγχρονου βλέμματος προσπερνά: σκουριασμένα μέταλλα που στέκονται γυμνά απέναντι στον καιρό, χωματόδρομοι που μοιάζουν να οδηγούν στο απροσδιόριστο, και τα φθαρμένα εξωτερικά απέριττων κτισμάτων που στέκουν ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας άλλης εποχής. Οι έγχρωμες φωτογραφίες της σειράς αποτυπώνουν αυτή την πραγματικότητα με μια παραπλανητική τυπική απλότητα.

Ο προσκυνητής, σε αυτή την περίπτωση, δεν είναι ο θρησκευόμενος που κατευθύνεται προς έναν προκαθορισμένο ιερό προορισμό, αλλά ο περιπλανώμενος που αναγνωρίζει την ιερότητα μέσα στη φθορά. Κάθε κλικ δεν αποτελεί μια απλή αποτύπωση, αλλά το αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης παρατήρησης, μια προσπάθεια να κατανοήσω πώς η μνήμη ριζώνει στα αντικείμενα. Δεν πρόκειται για νοσταλγία, αλλά για μια προσπάθεια να συλληφθεί η στιγμή εκείνη όπου η ύλη αρχίζει να ξεχνάει τη χρήση για την οποία κατασκευάστηκε και να αποκτά αυτονομία.
Τα θέματα, απογυμνωμένα πλέον από την αρχική χρηστική τους λειτουργία, αποκτούν μια διαχρονική αξία στο έργο μου, μεταμορφούμενα σε ιδιότυπα μνημεία της ανθρώπινης εμπειρίας. Αντικρίζοντας κανείς το σύνολο των φωτογραφιών, γίνεται σαφές πως δεν πρόκειται για μια απλή, μουσειακή καταγραφή των εξελισσόμενων ταυτοτήτων των κτιρίων και των τοποθεσιών προϊόντος του χρόνου. Το φωτογραφικό μέσο, με την ιδιότητά του να παγώνει τη ροή, λειτουργεί εδώ ως αντιστάθμισμα στην αναπόφευκτη ροπή της ύλης προς τη φθορά. Κάθε κάδρο είναι μια μικρή άρνηση του χρόνου, μια απόπειρα να κρατηθεί η ισορροπία ανάμεσα σε αυτό που ήταν και σε αυτό που γίνεται.
Είναι μια οπτική σπουδή πάνω στη ροή της ύπαρξης, όπου το σταθερό συναντά το εφήμερο και η φθορά μετατρέπεται σε μια ανώτερη μορφή ομορφιάς. Καθώς ο θεατής βαδίζει στον «Δρόμο του προσκυνητή», έρχεται αντιμέτωπος με το δικό του εσωτερικό τοπίο. Kαλείται να αναγνωρίσει τη δική του παροδικότητα και τις δικές του λανθάνουσες αναμνήσεις μέσα στην ακινησία του τοπίου. Η σειρά αυτή είναι μια πρόσκληση σε έναν σιωπηλό διάλογο με το χθες, μια φιλοσοφική θεώρηση της απώλειας και της διατήρησης, μια πρόσκληση σε μια σιωπηλή συνομιλία με το παρελθόν, μια αναγνώριση ότι ακόμα και στα πιο ασήμαντα σημάδια της φθοράς κρύβεται μια βαθιά, παγκόσμια αλήθεια για την ύπαρξή μας.
Και μέσα από αυτή τη σιωπηλή μαρτυρία, το έργο καλεί τον θεατή να αναρωτηθεί για τη δική του σχέση με τους τόπους που περνάει, για τα σημάδια που αφήνει και για εκείνα που θα αφήσει πίσω του όταν ο δικός του δρόμος στρίψει αλλού.

Χρησιμοποίησα Polaroid επειδή το συγκεκριμένο μέσο, με το τεχνοτροπικό του ιδίωμα, τροφοδοτεί το εφήμερο στοιχείο των θεμάτων μου. Οι δε αναγραφόμενες διευθύνσεις δεν αντιστοιχούν σε πραγματικές τοποθεσίες, παρά μόνο λειτουργούν σαν οπτικοί γρίφοι σε ένα δημιουργικό — και ως εκ τούτου υπαρξιακό — huis-clos. Έχουν αποκλειστικά προσωπικό νόημα ως αποτυπώματα μιας πορείας, ως μια μορφή χαρτογράφησης του εαυτού, ένας ηθελημένος ασκητισμός, ο τόπος μιας εσωτερικής γοητείας που δεν ξεπερνά ποτέ τα όρια του πλαισίου — εκείνου που περικλείει συχνά τις φωτογραφίες μου. ✍Κ. Λ.

📸© Κ.Λ.
all rights reserved

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευματικής Ιδιοκτησίας
η καθ' οιονδήποτε τρόπο αναδημοσίευση, χρήση ή ιδιοποίηση
των εικόνων (αυτούσιων ή τροποποιημένων),
καθώς και η χρήση της βασικής σύλληψης του έργου,
των προτεινόμενων εικαστικών λύσεων,
αλλά και των επιμέρους (σε χώρο και έννοια) ιδεών.

periopton

signa temporum, ars temporis _ ο δρόμος του προσκυνητή

Αναζήτηση

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ

Αγγλοσάξονες, εικονομαχία και ζωγραφική

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Σχετικα με το periopton

Συμβουλος εκδοσης

Επικοινωνια