 |
| 📸© Κ.Λ. all rights reserved |
[...] «Βάζω το ένα τζάμι πάνω στο άλλο, γιατί δεν μπορώ
να διορθώσω τίποτα
και κανείς δεν πρέπει να το προσέξει.
Ένα σημάδι ζωγραφισμένο σε ένα τζάμι
διορθώνει, χωρίς να το λερώνει
ένα σημάδι ζωγραφισμένο νωρίτερα
σε ένα άλλο τζάμι
Αλλά όλοι πρέπει να πιστεύουν
ότι αυτό δεν είναι το τέχνασμα
ενός ατάλαντου καλλιτέχνη, ενός ανίκανου καλλιτέχνη
Καθόλου. Πρέπει να μοιάζει
σαν σίγουρη απόφαση
ατρόμητη, αγέρωχη
σχεδόν αλαζονική
Κανείς δεν πρέπει να ξέρει ότι ένα σχέδιο
που πετυχαίνει κατά τύχη... είναι εύθραυστο
Ότι μόλις μια γραμμή εμφανιστεί
καλά φτιαγμένη, από ένα θαύμα...
...πρέπει να προστατεύεται,
να τη φροντίζεις, σαν κάτι ιερό.
Κανείς δεν πρέπει να συνειδητοποιήσει
ότι ο καλλιτέχνης είναι ένας φτωχός,
ηλίθιος που τρέμει, ένας υποδεέστερος
που ζει από τύχη,
μέσα στην ανυποληψία σαν παιδί...
ότι η ζωή του εξαντλείται σε μια παράδοξη
μελαγχολία
βουλιαγμένη από το αίσθημα
κάτι παντοτινά χαμένου»
- από το 'Θεώρημα' του Πιερ Πάολο Παζολίνι
επιμέλεια-εικόνα: Κάππα Λάμδα
© periopton
Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας
η καθ' οιονδήποτε τρόπο χρήση/αναπαραγωγή/ιδιοποίηση
του παρόντος άρθρου (ολόκληρου ή αποσπασμάτων)
της εικόνας συμπεριλαμβανομένης
